Piękna i Bestia

Każdy tak kiedyś miał, i ja miałem, i Piękna na pewno też, i Antek (nie wiem kim jest Antek, ale on też tak na pewno miał), że zdarzyło się raz czy dwa, w tej samej chwili pomyśleć dokładnie o tym samym, co druga osoba. Przeważnie zdarzało się to kilka razy i koniec. Zawsze można sobie to tłumaczyć, że to los, fatum i przeznaczenie, jednak jak się kończy tak szybko, to jakie to do cholery przeznaczenie?

Z Gabrielą jest inaczej. Na początku znajomości naszej, zanim zdążyłem wysłowić swoją myśl, tą myśl wysławiała Piękna. Co ja mogłem wtedy powiedzieć?

-Podoba mi się twój tok rozumowania.

W końcu robiąc literówkę, napisałem tłok. I tak zostało. My się tłoczymy. Jak tłok w silniku, jak olej z pierwszego tłoczenia. A teraz najbardziej mroczna rzecz jaka się zdarzyła. Nasze tłoczenie nie przechodzi. Znamy się już jakiś czas a tutaj dalej podobne (wręcz identyczne) myślenie.

Jak ono się objawia? Wysyłam do niej smsa, opisując co właśnie robię, gdy Piękna wysyła mi właśnie smsa z pytaniem, co robię. Ja pomyślę o Pięknej, a ona akurat w tej chwili dzwoni (lub odwrotnie). Oglądaliśmy raz równolegle film, ja na północy, ona na południu. Konkretnie to "Komedię romantyczną". Po jednej scenie w filmie wysłaliśmy sobie równocześnie smsa, o jednakowej treści "On jej śpiewa!".

Czasami tłoczenie jest groźne. Szczególnie, jakbym chciał skłamać. I to nie jest tak, że kłamię nagminnie, bo nie muszę. Ale jak czasami, nawet w formie żartu, przejdzie mi przez myśl jakieś wymyślne kłamstwo, to Piękna już o tym wie i mi mówi, że jak ja mogłem sobie tak pomyśleć. Czasami się boję przy niej myśleć.

W drugą stronę też to działa. Zanim Piękna powie o czym myśli, ja już to wiem. A wtedy ona przestaję się odzywać, bo po co ma mówić jak ja już wszystko wiem. Jakby ktoś stał obok, wygląda to tak, jakbyśmy czytali sobie w myślach.

I nasze tłoki trwają po dziś dzień i trwać będą dalej. Bo my je lubimy (w jakiś stopniu) i one ukazują to coś wielkiego, co nas łączy (i nie mówię teraz, o moim penisie).

Łona śpiewał "nasze pierwsze dwa litry" , ale ja nie o tym. Nasze pierwsze 2-3 dni bylem snem na jawie. Ledwie przyszliśmy na melinę to już byliśmy tylko swoi. Pół godziny później Piękna przewróciła mnie na ziemie i musiała mi obić sztuczne oddychanie. Znaczy nie musiała tylko chciała :)

Tego samego dnia z tego co pamiętam, poszliśmy do JRC, tam gdzie Piękna, jest prawdziwą Królową, gdzie jej imię znają wszyscy, gdzie Ona i to miejsce się nawzajem uzupełniają. Było fajnie (choć do końca nie przemówił do mnie ten lokal). Później rundka po okolicznych barach. Jakoś w końcu dotarliśmy do domu. Położyliśmy się spać? Chyba nie do końca. Te pierwsze dwa dni wyglądały tak, że budziliśmy się jak nam się spać nie chciało, spaliśmy kiedy się nam chciało, wychodziliśmy wtedy jak nam się chciało i ogólnie robiliśmy tylko to, na co mieliśmy ochotę.

Piękna pokazała mi Kraków, przynajmniej jeden kawałek. Zobaczyłem smoka i nawet mam z nim zdjęcie! Mam też zdjęcie z Piękną :) Gotowałem dla niej, bo bardzo lubię gotować dla kogoś, kogo lubię. Były to piersi z kurczaka duszone z warzywami w ciemnym piwie. Do tego makaron durum (albo durny jak ktoś woli).

Zapragnęło mi się też pójść do zoo. To był świetny pomysł (poniekąd). Pada deszcz i się przeziębiłem. W zoo byliśmy sami. Tylko my i zwierzaki. I był słoń co się gibał, i gibon co się bawił przyrodzeniem, obserwując nas uważnie, czy aby na pewno na niego patrzymy. Był też stary Ryś Puch, który w tej chwili jest samotny, bo postał wierny swej partnerce. A my szliśmy tam za rękę i się cieszyliśmy, że mieliśmy okazję się poznać.

Można by powiedzieć, że była (i jest!) to miłość od pierwszego wejrzenia, ale to nie prawda. Uczucie rodziło się już znacznie wcześniej, podczas niekończących się rozmów telefonicznych. Poznać, zobaczyć na żywo, dotknąć i móc przytulić - tego się chciało i pragnęło. Ponieważ pracuję na etat, jedyna opcja, która wchodziła w grę, to przyjazd na weekend do miasta Kraka. Niestety, Piękna powiedziała, że każdy weekend odpada, bo w weekendy ma kurs tańca na rurze.

Po długich przemyśleniach, wpadłem na pomysł, że po targach w Warszawie, na które jechałem służbowo, zahaczę o Kraków na 2-3 dni. Obładowany strasznie swoimi bagażami wsiadłem do pociągu (po wielkich wojażach po stolicy). Zanim jednak wsiadłem, pisałem mnóstwo smsów siedząc na dworcu. O tym, że tutaj jest gołąb i na pewno czeka, żeby dał mu list do Pięknej. I musiałem go uświadamiać, że dzisiaj listu nie będzie, bo ja osobiście jadę do Pięknej.

Trzeba jeszcze wspomnieć, że mogłoby mi się udać przyjechać jakieś 3 godziny wcześniej (nie musiałbym tyle na dworcu czekać). Jednak Piękna powiedziała zdecydowane "NIE!". Domyśliłem się, że chciała uprzątnąć melinę przed moim przybyciem ;]

W czasie drogi też pisałem smsy. Tak zawzięcie to robiłem, że zanim dojechałem padła mi bateria. Super. Mam nadzieję, że się znajdziemy. Po 5 minutach szukania dalej miałem nadzieję. Prawie wszyscy ludzie sobie poszli i wtedy ją zobaczyłem. Była w mini spódniczce :) Podbiegła w charakterystyczny dla niej sposób, z wyrzutem, dlaczego mam wyłączony telefon. Najlepsze jest to, że ciągle jest taka jak ją wtedy po raz pierwszy zobaczyłem. To mi się chyba najbardziej podoba.

Szliśmy na melinę piechotą, cały czas się uśmiechając. W życiu nie czułem się tak nieskrepowany wobec osoby, którą widzę na żywo po raz pierwszy. Piękna wyciągnęła z "torebeczki" chińskie piwo i zaczęła je pić. Żeby się nikt nie przyczepił, że piję w miejscu publicznym, założyła na piwo rękawiczkę. Piwo wyglądało jak wymiona krowy. Szliśmy za rękę, zatrzymując się i przytulając co chwilę. Przy jakimś rondzie, założyłem jej na palec kapsel od tymbarka. Była zadowolona i machała łapką z tym kapslem, tak długo, póki nie zrobiła sobie brzydkiej rany. Blizne ma do dziś.

Chciałbym opisać to jak ja postrzegam, nie koniecznie przez pryzmat różowych okularów.

Kim jest Piękna? Łatwiej powiedzieć kim nie jest. Jest osobą na tyle aktywną, że wszędzie wciśnie swoje ręce. Wszędzie jej pełno i prawie zawsze tryska energią. Kiedy nie tryska? Jak śpi. Ale wygląda wtedy przeuroczo.

Jej energia i pozytywne zakręcenie, to jest coś, czym mnie zdobyła, co sprawiło, że wiem, że przy niej nigdy nie będzie nudno. Ta energia sprawia, że nie boję się przeprowadzać z północy na południe, nie boję się zmieniać swojego życia o 360 stopni.

Kim jest Piękna? Dziennikarka z zamiłowania, jak i z powołania. Naczelna portalu muzycznego. Autorka niezliczonych artykułów dostępnych w sieci. Tego wszystkiego można się dowiedzieć buszując w sieci. Czego nie można się dowiedzieć? A no na przykład, że jest zazdrosna o każdą dziewczynę (bo to na pewno szmata jest). Objawia się we wszelaki sposób i czasami jet to strasznie denerwujące. Piękna lubi mnie rację (jak każdy normalny człowiek) i czasami się zapędza w tym co mówi (na szczęście w miarę szybko się opamiętuję).

Co jeszcze? Jest osobą niezwykle otwartą, praktycznie od razu mogłem z nią rozmawiać jakbym ją znał nie wiadomo ile (co przeważnie przychodzi mi z trudnością). Jej uśmiech sprawia, że dzień jest pogodny. Dźwięk jej głosu przyprawia mnie o przyjemne dreszcze, jest jak balsam dla mojego ciała i duszy. Uwielbiam jej głos. Czasami nieświadomie zaciąga po śląsku, co jest bardzo fajne. A jak zacznie robić to świadomie, to się dech mi zapiera.

Jej styl ubierania się - tak jak mówiłem Kubie - zależy od jej nastroju. Jest to bardzo fajne, bo znając ją dobrze można wiedzieć jaki ma nastrój patrząc na to jak się ubiera. Bardzo mi się podoba to w jaki sposób się ubiera. Nie jest przywiązana do jednego stylu, lubi eksperymentować, jest otwarta na nowe sposoby wyrażania siebie.

I taka właśnie jest Piękna. Trudno jest opisać wszystkie jej zady i walety, jak większość z nich opiera się na uczuciach moich do niej, czego nikt z boku nie jest w stanie rozumieć.

Piękna opisała to tak.

I tutaj zaczynają się pewne rozbieżności w zeznaniach. Jej komentarza nie pamiętam (za dużo ich dostawałem). Natomiast pamiętam jak pierwszy raz napisała mi maila. W odpowiedzi na posta "pić czy pisać?" czy jakoś tak. W każdym razie zastanawiała się, czy chce z nami pisać przepisy. Chyba od razu dwa przysłała. Żaden nie trafił w mój gust.

I właśnie wtedy, a nie jak piszę Piękna, parę miesięcy później, zaprosiła nas (znaczy mnie i Kubę) do odwiedzenie miasta Kraka. Obiecując, że się z nami napiję i przenocuje... na dworcu PKP. Jej pomysłowość powalała :)

Piękna napisała, że postanowiła nas zaprosić na międzymiastowe picie. Z tego co pamiętam to raczej wyszło bardzo spontanicznie, z moim dość dużym sugestywnym udziałem. Tutaj w komentarzach jest to udokumentowane, kto się pierwszy wprosił. I to byłem ja! Następnie dyskusja przeniosła się na maila, chata na mailu, na gg i to wszystko na raz. Na koniec przeniosła się na telefon. Było to strasznie pokręcone i nie mogłem się połapać w tych wszystkich kanałach informacyjnych. W każdym razie ustaliliśmy, że Piękna podzieli się ze mną kołdrą, a sama będzie robić za poduszkę dla mnie. No i miałem jej numer telefonu :)

Co do moich wyrzutów sumienia, to owszem, miałem takowe. I jestem za uczciwy żeby się z tym nie wygadać. Z resztą, jakoś nie wiązałem specjalnie jakiś nadziei na związek północ-południe. Później to się zmieniło i to dość szybko.

Pamiętam wieczór, kiedy pierwszy raz zadzwoniłem na dłuższą rozmowę jakieś dnia. Byłem wtedy z kumplami w Hormonie. Jak tam wchodziłem, to wiedziałem, że jak wypiję piwo to zrobię coś głupiego. Od razu powiedziałem do Mietka i Bartosza, żeby mi zabrali telefon. Po dwóch piwach już go nie chciałem oddać, bo chciałem zadzwonić. Poszedłem do sklepu, kupiłem piwo i zupki chińskie i wróciłem do domu. Tam zakupiłem kartę przez internet za 50 zł. Zaczęliśmy gadać i nie mogliśmy skończyć. Grałem na gitarze, śpiewałem, robiłem wszystko co chciałem. Podobało mi się, że jej się podobało :) Później dokupiłem kolejną kartę do telefonu. Za 25 zł. Też się skończyła, a ja stwierdziłem, że idę spać. Rano miałem straszny wyrzut, że wydałem tyle na telefon (pomimo tego, że bardzo miło się rozmawiało). Powiedziałem więc, że jak chce ze mną rozmawiać przez telefon to niech zakupi kartę w innej sieci. Zgodziła się.

Co do stadka much - podejrzewam, że zabłądziły. Na szczęście zdarzyłem je wcześniej nagrać i jej pokazać (ale kto by to pamiętał). Ja pamiętam!

Bestia odpisał tak.

Bestia opisał to tak.

Pierwsze podstawowe pytanie jakie należy sobie zadać zakładając nowego bloga brzmi"

"Po co zakładam tego bloga?"

Jeśli jestem w stanie określić ten cel i do niego dążyć - na pewno osiągnę sukces.

Odpowiadając na to fundamentalne pytanie - założyliśmy tego bloga, żeby zapisywać nasze wspomnienia i przeżycia wspólne, tak, żeby móc później do tego wrócić. Ponieważ każde z nas postrzega świat inaczej, prowadzimy bloga we dwoje, przedstawiając każde zdarzenie z dwóch różnych punktów widzenia. Mój, czyli ziu alias Bestia, oraz jej czyli Blair Witch alias Piękna.

Zapraszamy do czytania.

Piękna odpisała tak.