Piękna i Bestia

Piękna jest zwariowana. To stanowi część jej uroku i ona bez tego by nie istniała. Znaczy nie była by sobą. O ile jest to urocze i słodkie, to czasami jest to poniekąd... yyy... przerażające?

Mieliśmy pojechać na rajd PK. Gites. Ja, jako mężczyzna troszczyłem się o dach nad głową dla naszych głów (namiot), oraz o izolację podłoża. Ona natomiast postanowiła zadbać o to, żeby nasz mini dom (który właśnie dzisiaj włożyłem do szafki) wyglądał tak przytulnie, ja kto to tylko możliwe. Ponieważ milionerem nie jestem (jeszcze) szukałem namiotu odpowiednio dużego, ale także w odpowiednio niskiej cenie. Jakie było jedno z pierwszych pytań Gabrieli po zakupie namiotu?

-Ma firanki są? Bo jak nie, to ja tam nie będę spać.

No cóż, troszkę mnie zatkało (o ja głupi nie zapytałem o firanki w namiocie). Jednak byłem twardy.

-Ale po co nam firanki? Zimno by było jakby były.
-Ale muszą być firanki! Muszą!

Gabriela stwierdziła, że wytnie nożyczkami firanki sama. Ktoś kto jej nie zna, mógłby pomyśleć, że żartuję. Ja natomiast zacząłem myśleć o tym, jak to zrobić żeby zabrać jej nożyczki. Czasami jak sobie wbiję coś w tą śliczną głowę (wręcz główkę) to ciężko do niej trafić.

Jak skończyła się ta historia? Czy Gabriela wycięła firanki? Czy namiot może służyć nam na kolejnym rajdzie? Otóż tak! Okazało się, że w namiocie jest coś, na styl firanek (to się nazywa fuks, kupić namiot z firankami).

Każdy tak kiedyś miał, i ja miałem, i Piękna na pewno też, i Antek (nie wiem kim jest Antek, ale on też tak na pewno miał), że zdarzyło się raz czy dwa, w tej samej chwili pomyśleć dokładnie o tym samym, co druga osoba. Przeważnie zdarzało się to kilka razy i koniec. Zawsze można sobie to tłumaczyć, że to los, fatum i przeznaczenie, jednak jak się kończy tak szybko, to jakie to do cholery przeznaczenie?

Z Gabrielą jest inaczej. Na początku znajomości naszej, zanim zdążyłem wysłowić swoją myśl, tą myśl wysławiała Piękna. Co ja mogłem wtedy powiedzieć?

-Podoba mi się twój tok rozumowania.

W końcu robiąc literówkę, napisałem tłok. I tak zostało. My się tłoczymy. Jak tłok w silniku, jak olej z pierwszego tłoczenia. A teraz najbardziej mroczna rzecz jaka się zdarzyła. Nasze tłoczenie nie przechodzi. Znamy się już jakiś czas a tutaj dalej podobne (wręcz identyczne) myślenie.

Jak ono się objawia? Wysyłam do niej smsa, opisując co właśnie robię, gdy Piękna wysyła mi właśnie smsa z pytaniem, co robię. Ja pomyślę o Pięknej, a ona akurat w tej chwili dzwoni (lub odwrotnie). Oglądaliśmy raz równolegle film, ja na północy, ona na południu. Konkretnie to "Komedię romantyczną". Po jednej scenie w filmie wysłaliśmy sobie równocześnie smsa, o jednakowej treści "On jej śpiewa!".

Czasami tłoczenie jest groźne. Szczególnie, jakbym chciał skłamać. I to nie jest tak, że kłamię nagminnie, bo nie muszę. Ale jak czasami, nawet w formie żartu, przejdzie mi przez myśl jakieś wymyślne kłamstwo, to Piękna już o tym wie i mi mówi, że jak ja mogłem sobie tak pomyśleć. Czasami się boję przy niej myśleć.

W drugą stronę też to działa. Zanim Piękna powie o czym myśli, ja już to wiem. A wtedy ona przestaję się odzywać, bo po co ma mówić jak ja już wszystko wiem. Jakby ktoś stał obok, wygląda to tak, jakbyśmy czytali sobie w myślach.

I nasze tłoki trwają po dziś dzień i trwać będą dalej. Bo my je lubimy (w jakiś stopniu) i one ukazują to coś wielkiego, co nas łączy (i nie mówię teraz, o moim penisie).

Łona śpiewał "nasze pierwsze dwa litry" , ale ja nie o tym. Nasze pierwsze 2-3 dni bylem snem na jawie. Ledwie przyszliśmy na melinę to już byliśmy tylko swoi. Pół godziny później Piękna przewróciła mnie na ziemie i musiała mi obić sztuczne oddychanie. Znaczy nie musiała tylko chciała :)

Tego samego dnia z tego co pamiętam, poszliśmy do JRC, tam gdzie Piękna, jest prawdziwą Królową, gdzie jej imię znają wszyscy, gdzie Ona i to miejsce się nawzajem uzupełniają. Było fajnie (choć do końca nie przemówił do mnie ten lokal). Później rundka po okolicznych barach. Jakoś w końcu dotarliśmy do domu. Położyliśmy się spać? Chyba nie do końca. Te pierwsze dwa dni wyglądały tak, że budziliśmy się jak nam się spać nie chciało, spaliśmy kiedy się nam chciało, wychodziliśmy wtedy jak nam się chciało i ogólnie robiliśmy tylko to, na co mieliśmy ochotę.

Piękna pokazała mi Kraków, przynajmniej jeden kawałek. Zobaczyłem smoka i nawet mam z nim zdjęcie! Mam też zdjęcie z Piękną :) Gotowałem dla niej, bo bardzo lubię gotować dla kogoś, kogo lubię. Były to piersi z kurczaka duszone z warzywami w ciemnym piwie. Do tego makaron durum (albo durny jak ktoś woli).

Zapragnęło mi się też pójść do zoo. To był świetny pomysł (poniekąd). Pada deszcz i się przeziębiłem. W zoo byliśmy sami. Tylko my i zwierzaki. I był słoń co się gibał, i gibon co się bawił przyrodzeniem, obserwując nas uważnie, czy aby na pewno na niego patrzymy. Był też stary Ryś Puch, który w tej chwili jest samotny, bo postał wierny swej partnerce. A my szliśmy tam za rękę i się cieszyliśmy, że mieliśmy okazję się poznać.

Można by powiedzieć, że była (i jest!) to miłość od pierwszego wejrzenia, ale to nie prawda. Uczucie rodziło się już znacznie wcześniej, podczas niekończących się rozmów telefonicznych. Poznać, zobaczyć na żywo, dotknąć i móc przytulić - tego się chciało i pragnęło. Ponieważ pracuję na etat, jedyna opcja, która wchodziła w grę, to przyjazd na weekend do miasta Kraka. Niestety, Piękna powiedziała, że każdy weekend odpada, bo w weekendy ma kurs tańca na rurze.

Po długich przemyśleniach, wpadłem na pomysł, że po targach w Warszawie, na które jechałem służbowo, zahaczę o Kraków na 2-3 dni. Obładowany strasznie swoimi bagażami wsiadłem do pociągu (po wielkich wojażach po stolicy). Zanim jednak wsiadłem, pisałem mnóstwo smsów siedząc na dworcu. O tym, że tutaj jest gołąb i na pewno czeka, żeby dał mu list do Pięknej. I musiałem go uświadamiać, że dzisiaj listu nie będzie, bo ja osobiście jadę do Pięknej.

Trzeba jeszcze wspomnieć, że mogłoby mi się udać przyjechać jakieś 3 godziny wcześniej (nie musiałbym tyle na dworcu czekać). Jednak Piękna powiedziała zdecydowane "NIE!". Domyśliłem się, że chciała uprzątnąć melinę przed moim przybyciem ;]

W czasie drogi też pisałem smsy. Tak zawzięcie to robiłem, że zanim dojechałem padła mi bateria. Super. Mam nadzieję, że się znajdziemy. Po 5 minutach szukania dalej miałem nadzieję. Prawie wszyscy ludzie sobie poszli i wtedy ją zobaczyłem. Była w mini spódniczce :) Podbiegła w charakterystyczny dla niej sposób, z wyrzutem, dlaczego mam wyłączony telefon. Najlepsze jest to, że ciągle jest taka jak ją wtedy po raz pierwszy zobaczyłem. To mi się chyba najbardziej podoba.

Szliśmy na melinę piechotą, cały czas się uśmiechając. W życiu nie czułem się tak nieskrepowany wobec osoby, którą widzę na żywo po raz pierwszy. Piękna wyciągnęła z "torebeczki" chińskie piwo i zaczęła je pić. Żeby się nikt nie przyczepił, że piję w miejscu publicznym, założyła na piwo rękawiczkę. Piwo wyglądało jak wymiona krowy. Szliśmy za rękę, zatrzymując się i przytulając co chwilę. Przy jakimś rondzie, założyłem jej na palec kapsel od tymbarka. Była zadowolona i machała łapką z tym kapslem, tak długo, póki nie zrobiła sobie brzydkiej rany. Blizne ma do dziś.